On Yazar On Bakış. Başka Bir İş Mümkün mü?
6 dk okuma
Talentra olarak geçen hafta iş hayatının daha özgür, üretken ve yenilikçi hale getirilebilmesi için bazı öneriler sunmuştuk. Bu blog yazısında sorumuzu genişleterek bu önerileri bazı yazarların görüşlerine dayanarak detaylandırmak istedik.
“The 4-Hour Workweek”, Timothy Ferriss
Ferriss, geleneksel 9-5 çalışma düzeninin günümüz dünyasında verimli olmadığını ve çalışanların yaşam kalitesini düşürdüğünü savunur. İnsanların iş ve özel yaşam dengelerini sağlamak için daha esnek ve etkili çalışma yöntemlerine geçmeleri gerektiğini öne sürer. Böylece yalnızca %20'lik bir çaba ile %80'lik bir sonuç elde edilebilecek ve çalışanlar işlerinde en değerli ve etkili görevlere odaklanarak zamanlarını en iyi şekilde kullanabileceklerdir.
Ferriss'e göre dijital teknolojilerin sunduğu imkânları kullanarak zaman ve mekândan bağımsız çalışma yöntemlerine geçilmesi gerekmektedir. İş süreçlerinin otomatikleştirilmesi ve dış kaynakların kullanılmasıyla çalışanlar daha fazla serbest zaman elde edip yüklerini azaltabilirler. Ayrıca düzenli aralıklarla emekliliğe imkân veren "mini emeklilikler" sistemi, yaşam kalitesini artırmanın ve serbest zamanı daha anlamlı şekilde değerlendirmenin bir yolu olabilir.
“Maverick and The Seven Day Weekend”, Ricardo Semler
Ricardo Semler, kendi şirketi Semco'da uyguladığı yöntemlerden yola çıkarak çalışanların özgürlüğe ve karar verme yetisine sahip olduğu iş ortamlarının yaratılması için şu yolları önerir:
Demokratik iş yönetimi ile çalışanlar yöneticilere ve şirket politikalarına karşı daha fazla söz hakkına sahip olur. Bu amaçla, şirket kararlarını tartışmak ve belirlemek için düzenli toplantılar yapılır.
Çalışanlar kendi çalışma saatlerini ve mekânlarını belirleyebilir, böylece daha verimli bir iş ortamı yaratılır.
Çalışanların kendi maaşlarını ve tatil günlerini belirlemesi ile iş motivasyonu ve şirkete olan bağlılık güçlenir, böylece daha adil ve şeffaf bir iş ortamı yaratılmış olur.
Semler, yöneticilerin çalışanlara daha fazla sorumluluk ve özerklik vererek, ekip çalışmasını ve şirket içindeki bilgi paylaşımını teşvik etmeleri gerektiğini savunur. Ayrıca, yöneticilerin çalışanlardan öğrenmeye ve onların fikirlerine değer vermeye açık olmaları gerektiğini belirtir. Ayrıca şirket içinde eğitim, atölye, seminerler ve mentorluk programları ile deneyimli çalışanların bilgi ve tecrübelerini paylaşmalarını önerir.
"The Age of Unreason", Charles Handy
Charles Handy, eski iş dünyası ve yönetim anlayışlarının artık geçerliliğini yitirdiğini ve modern çağda yeni yaklaşımlara ihtiyaç duyulduğunu savunur. Handy'ye göre organizasyonların ve çalışma şekillerinin radikal bir dönüşüm geçirmesi gerekmektedir ve bu dönüşümün temelinde esneklik, sürekli öğrenme ve adaptasyon yeteneği bulunur.
Handy, esnek çalışma saatlerinin ve kısmi zamanlı çalışma seçeneklerinin çalışanların iş ve özel yaşam dengesini sağlamada önemli bir rol oynayabileceğini belirtir. Çalışanların sürekli öğrenme ve kendini geliştirme süreçlerine destek veren iş yerlerinin hem çalışan memnuniyetini hem de kurumsal başarıyı artırabileceğini savunur. Handy, önerdiği bu dönüşüm için yöneticilerin çalışanlara daha fazla sorumluluk ve yetki devri yapmaları gerektiği görüşündedir. Bu sayede, çalışanlar daha fazla inisiyatif alarak ve karar verme süreçlerine katılarak iş süreçlerini daha etkin ve verimli hale getirebilirler. Bu durum, aynı zamanda çalışanların işlerine olan bağlılığını ve motivasyonunu da artırır.
"Bullshit Jobs: A Theory", David Graeber
Graeber, kitabında toplumdaki birçok işin aslında gereksiz ve anlamsız olduğunu iddia eder. Bu "saçmalık işler" olarak adlandırılan işlerin, insanların yaşamlarından çalınan zaman olduğunu ve iş yerlerinde yapılan değişikliklerle bu durumun ortadan kaldırılabileceğini savunur. Bu işler iyi bir tazminat ve bolca boş zaman sunabilse de, Graeber, işin anlamsızlığının onların insanlıklarını gıdıkladığını ve "derin bir psikolojik şiddet" ve "kolektif ruhumuzda bir yara izi" yarattığını savunur.
Olası bir çözüm olarak Graeber, herkese boş zamanlarında çalışmasına izin veren, vasıf olmaksızın herkese ödenen yaşanabilir bir fayda olan evrensel temel gelir önermektedir. Graeber, anlamsız işler için harcanmayan zamanın, bunun yerine yaratıcı faaliyetler için harcanabileceğini iddia eder.
"Utopia for Realists: How We Can Build the Ideal World", Rutger Bregman
Bregman, üç temel fikre dayalı olarak daha üretken ve eşitlikçi bir yaşamı teşvik etmek için modern toplumu yeniden inşa etmeye yönelik pratik bir yaklaşım olduğunu iddia ettiği eleştirel bir öneri sunuyor.
Herkese ödenen evrensel ve koşulsuz bir temel gelir
On beş saatlik kısa bir çalışma haftası
Tüm eyaletler arasında vatandaşların serbest dolaşımı ile dünya çapında açık sınırlar
Bu sayede insanlar daha uygun ve tatmin edici işler bulma şansına sahip olacak ve aynı zamanda küresel işgücü piyasasının daha dengeli ve adil hale gelmesine katkıda bulunacaklardır.
"The Age of Surveillance Capitalism", Shoshana Zuboff
Zuboff, bu kitabında, kişisel verilerin izlenmesi ve ticarileştirilmesi ile ilgili endişelerini dile getirir. Yazar, işyerlerinde ve toplumda artan gözetim anlayışının, çalışanların özgürlüğü ve özel yaşamlarına zarar verebileceğini savunur.
Zuboff, çalışanların özgürlüğünü ve özerkliğini korumak için, işverenlerin çalışanların verilerini nasıl topladıkları ve kullandıkları konusunda daha şeffaf ve sorumlu olmaları gerektiğini söyler. Ayrıca işverenlerin çalışanların özel yaşamlarına saygı göstermeleri ve iş dışında kalan zamanlarında onların özgürlüklerini kısıtlamamaları gerekmektedir.
"Drive: The Surprising Truth About What Motivates Us", Dan Pink
Dan Pink, insan motivasyonunun karmaşıklığını ve iş-özel yaşam dengesine etkisini araştırır. Pink, çalışanların en iyi şekilde motive olabilmesi için özerklik, yeterlilik ve bağlantı gibi temel ihtiyaçlarının karşılanması gerektiğini savunur.
Özerklik ilkesinin işyerlerinde uygulanmasının, çalışanların kendi çalışma saatlerini, projelerini ve görevlerini belirlemelerine olanak tanıyarak iş ve özel yaşam dengesine katkıda bulunabileceğini öne sürüyor. Pink’e göre insanlar doğal olarak kendilerini geliştirmeye ve yeni beceriler kazanmaya yönelik bir iç motivasyona sahiptir. Yeterlilik duygusu, bireylerin başarılarına güvenerek, zorluklarla başa çıkma ve yeni beceriler öğrenme konusunda daha istekli hale gelmelerini sağlar. İşverenlerin çalışanlarına yeterliliklerini artırmaları için fırsatlar sunarak, iş ve özel yaşam dengesine katkıda bulunabileceğini ifade ediyor.
Yazar ayrıca insanların sosyal varlıklar olduğunu ve başkalarıyla anlamlı ilişkiler kurarak motive olduklarını vurguluyor. İş ve özel yaşam dengesinde bağlantı ilkesi, bireylerin hem iş hayatlarında hem de özel yaşamlarında başkalarıyla güçlü bağlar kurmalarına önem atfeder. İşverenlerin, çalışanların birbirleriyle işbirliği yapmalarını ve anlamlı ilişkiler kurmalarını teşvik eden bir iş ortamı sağlamaları, iş ve özel yaşam dengesinin geliştirilmesine yardımcı olur.
"Doughnut Economics: Seven Ways to Think Like a 21st Century Economist", Kate Raworth
Kate Raworth, sürdürülebilir bir ekonomi ve iş dünyası için yeni bir yaklaşım önerir. Yazar, işletmelerin ve ekonomik politikaların, insanların ve gezegenin ihtiyaçlarını dikkate alarak, iş ve özel yaşam dengesini destekleyecek şekilde yeniden düşünülmesi gerektiğini savunur.
Raworth, işletmelerin ve politika yapıcıların, çalışma saatleri ve iş koşulları gibi faktörlerle birlikte, çalışanların refahı ve toplumun genel sağlığı üzerinde daha büyük bir odaklanma gerektiğini öne sürer. Ayrıca işletmelerin ve politika yapıcıların, sürdürülebilir ve adil bir ekonomik sistemi teşvik etmek için, çalışanların iş ve özel yaşam dengesini sağlamalarına yardımcı olacak politikalar ve uygulamalar geliştirmeleri gerektiğini vurgular.
"Reinventing Organizations", Frederic Laloux
Frederic Laloux, iş dünyasında büyük değişikliklere yol açan ve daha insancıl ve etkili yönetim anlayışlarına yönelen örgütsel dönüşümleri inceleyerek bu yeni yönetim anlayışlarının benimsenmesi gerektiğini öne sürer.
Laloux, bu dönüşüm sürecinde, işyerlerinde özgürlük ve özerklik, hedef yönelimi ve bütünsel bakış açısı gibi temel ilkelere dayalı yönetim anlayışlarının benimsenmesini önerir.
Özgürlük ve özerklik ilkesi, çalışanların kendi kararlarını alarak ve yöneticilere bağımlı olmaksızın, iş ve özel yaşam dengelerini sağlamalarına yardımcı olur. Hedef yönelimi, iş süreçlerinin değer yaratmaya odaklanarak çalışanların anlamlı ve tatmin edici işler yapmalarını sağlar. Bütünsel bakış açısı ise, işyerlerinde insanların bütün yönleriyle değer görmesini ve iş yaşamının ötesindeki yaşamlarının da önemsendiğini vurgular.
"The Craftsman", Richard Sennett
Sennett, zanaatkarlık ve ustalık kavramlarını inceleyerek, insanların işlerine nasıl değer katabileceğini ve başarılı olabileceğini araştırır. Sennett, zanaatkârlığın sadece el işi ile sınırlı olmadığını, düşünce ve bilgi temelli işlerde de geçerli olduğunu savunur. Sennett'e göre, zanaatkârlık, detaylara dikkat, sürekli öğrenme, ustalık ve deneyime dayalı pratik bilgi gibi niteliklere dayanır.
Sennett, bireylerin zanaatkâr yaklaşımı benimsemesinin yaratıcılığı, öğrenme sürecini ve iş tatminini artırabileceğine işaret eder. Bu süreç, bireylerin sürekli gelişim için çaba sarf etmelerini ve kişisel olarak başarılı olmak için gereken beceri ve bilgiyi edinmelerini teşvik eder. Ayrıca, bu yaklaşım, çalışanların işlerinde daha fazla anlam ve tatmin bulmalarına yardımcı olur.
